venster slepen

0708_SIMMEN

REGIE TED KEIJSER SPEL MARIËL VAARTJES, VINCENT VERBEECK, HEIKE WISSE DECOR LAURA DE JOSSELIN DE JONG KOSTUUMS DORIEN DE JONGE MUZIEK WILLIAM BAKKER LICHT TOM VERHEIJEN

15/11/07 Tubantia © Ingrid Bosman 

07/12/07 De Telegraaf  © Esther Kleuver

24/02/08 Zondags Nieuws  © Marjo van Leissel

 

 

Kritisch toneel over de Simswereld

"Het is een beetje eentonig", merkte een kind in de laatste repetitiefase op. Ted Keijser was er blij mee. "Je hoopt toch dat kinderen gaan denken: 'Is dit nou Sims?' En dat ze zich dan realiseren dat het klopt. Dat het echt zo eentonig is." 

 

Ted Keijser schrok een beetje, bekent hij, toen artistiek leider Floor Huygen van Artemis hem vroeg een voorstelling te maken over De Sims, het best verkochte computerspel aller tijden. Hij ziet met lede ogen aan hoe zijn zoon van twaalf en dochter van acht opgaan in de virtuele levens die ze zelf hebben gecreëerd. "In tweede instantie vond ik het juist leuk, het toch te doen. Omdat ik er blijkbaar iets tegen heb. Mooi, dat virtuele poppenhuis, maar is het nou zoveel leuker dan een echt poppenhuis? Er gaat niks boven het echte."

 

Het beste bewijs daarvoor is misschien wel dat het relatief eenvoudig bleek om De Sims na te spelen. Keijser: "Dat lukte wonderwel. Na een paar weken zeiden we: leuk, maar nu moeten we afstand nemen. Commentaar leveren. Alleen, dat werkte totaal niet. Het werd flauw, te vertellend. Zo kwamen we tot de slotsom dat het in het nabootsen zelf zit. Dat ís het commentaar. De voorstelling heet niet voor niets Simmen – ook een synoniem voor jengelen.

 

Acteurs Heike Wisse, Marieke van Leeuwen en Vincent Verbeeck spelen een aantal Sims-families van uiteenlopende samenstelling: een moeder met twee kinderen, een echtpaar, drie kinderen samen, een jong stel dat een baby wil.

 

Het blijft natuurlijk de vraag of het jonge publiek de kritische boodschap op zichzelf zal betrekken. Het is sowieso frappant, vindt Keijser, hoe totaal anders kinderen met het spel omgaan dan volwassenen. Hij dook uitgebreid onder in de wereld van De Sims en hij betrapte zichzelf erop hoe serieus hij zijn verantwoordelijkheid als 'schepper' nam. Voor kinderen kan het juist niet gek genoeg, merkte Keijser. Toen er brand uitbrak ten huize van één van de families en de dood – een geraamte met een zeis – in de smeulende resten twee urnen met as van de bewoners achterliet, wilde hij de computer geschokt uitzetten. Zoon en dochter hielden hem tegen. "Ze riepen: wacht, misschien komen ze als geesten terug! Dat vond ik wel weer mooi." De gemoedstoestand van zijn Sims-figuren was een permanente bron van zorg. Het lukte Keijser maar niet de stemming er een beetje in te krijgen. Zelfs niet toen clown Chris ten tonele verscheen. "Met zware make-up en een platte manier van vrolijk zijn. Een beetje zoals Ronald McDonald. Niet leuk." Ted Keijser stelt herhaald vast hoe klein het verschil soms is tussen real family life en het virtuele langs elkaar heen leven in De Sims. Het is tamelijk verontrustend, vindt hij. "Omdat het zo'n treurig tijdsbeeld biedt. Eigenlijk leven we in een raar soort verval. Het draait alleen nog om consumeren, om directe bevrediging van behoeftes. Daar dragen ook die Sims toe bij." 15 november 2007 © Tubantia Ingrid Bosman 

 


Een virtueel poppenhuis

Ze moeten naar de wc, kijken televisie, gaan naar bed als ze moe zijn en met een beetje geluk, zoeken ze ook nog een baan. Eigenlijk zijn het net echte mensen, de computerfiguurtjes uit het populaire computerspelletje ’The Sims’. Als een soort god bepaalt de speler wat er met die poppetjes gebeurt. Of is het toch niet zo simpel? Regisseur Ted Keijser liet zich voor de voorstelling ’Simmen’ inspireren door dit ’virtuele poppenhuis’.

 

Ted Keijser (1947) had nog nooit van ’The Sims’ gehoord toen hij door artistiek leidster Floor Huygen van Theater Artemis werd benaderd met het verzoek of hij een theatervoorstelling wilde maken op basis van het computerspelletje. „Ik heb niet zoveel met die spelletjes. Mijn zoon en dochter spelen wel eens met de Playstation, maar wat mij betreft is het vooral een tijdverdrijf waarbij het verstand op nul gaat. En eerlijk gezegd lukt het me ook gewoon niet. Ik lees liever een boek.”

 

Eenmaal toegezegd, moest de theatermaker er echter aan geloven. Wekenlang speelde hij het spelletje. Het bleek een ware beproeving. „Ik nam het bloedserieus, wilde niet dat de door mij gecreëerde families ongelukkig waren. Mijn kinderen gingen daar heel anders mee om. Als hun familie ongelukkig was, maakten ze gewoon een nieuwe. Ik was ook echt geshockeerd toen twee van mijn poppetjes bij een brand om het leven kwamen en in een hoopje as veranderden. Ik wilde de computer meteen uitzetten, maar werd tegengehouden door mijn kinderen die riepen dat ze misschien wel als geesten zouden terugkomen. Het kan hen werkelijk niet gek genoeg zijn.”

 

Maar hoe maak je in hemelsnaam een theatervoorstelling aan de hand van zo’n computerspelletje? Keijser: „Ik wilde in eerste instantie een basis ’Sims’-situatie creëren, waarbij kinderen in de zaal de acteurs opdrachten zouden geven en de boel zouden sturen. Dat bleek echter totaal niet te werken. Vervolgens zijn we het gewoon maar gaan naspelen. De robotachtige bewegingen en hoe zo’n figuurtje ineens een tijdje tegen de muur kan gaan staan staren. Maar daarmee ben je er natuurlijk nog niet. Vervolgens moet je het nog van commentaar voorzien. Maar hoe dan? Ik heb heel wat afgepiekerd, maar uiteindelijk kwamen we erachter dat het eigenlijk wel genoeg was om het spel simpelweg te imiteren. Op die manier laat je namelijk al zien dat het eigenlijk een heel vervelend spel is. Het is een weerspiegeling van waar onze maatschappij heen gaat. Een wereld zonder nuances en waar consumptie voorop staat. Wat dat betreft hoop ik dat ouders zich twee keer achter de oren krabben voor ze hun kinderen zo’n spel cadeau doen.”

 

Hoewel Ted Keijser zich alweer jaren geleden in Italië vestigde, heeft hij over werk in Nederland momenteel niet te klagen. Eerder dit jaar maakte hij het succesvolle Alptraum bij Toneelgroep Oostpool en momenteel is hij bezig met de kerstvoorstelling Les Parapluies de Cherbourg voor het Theater aan het Vrijthof. De theatermaker wijt dit aan zijn ’unieke’ stijl. „Niet veel mensen doen wat ik doe. Ik ben een beetje een randverschijnsel. Ik ben eigenlijk al vanaf de toneelschool geïnteresseerd in het fysieke, in clowns en commedia dell’arte. Het is een populaire vorm van theater, waar je veel mensen mee kunt bereiken.” 7 december 2007 © De Telegraaf - Esther Kleuver

 


 

 Plastic, materialistisch en niet creatief

Meer dan ooit vliegen computerspelletjes als warme broodjes over de toonbank. Vooral The Sims, een spel waarbij de speler over het leven van virtuele mensen beschikt, is erg populair onder kinderen en jongeren. Welk beeld van de werkelijkheid geven deze computerspelletjes en hoe beïnvloeden ze ons dagelijks leven? Theatergroep Artemis reist door het land met Simmen, een inspirerende familievoorstelling die helemaal is gebaseerd op de wereld van ‘The Sims’. Are you ready to play?

 

Spiegel
“Ik vind dat spelletjes als ‘The Sims’ een clichématig, materialistisch, plastic en niet creatief beeld geven van het leven”, vertelt actrice Heike Wisse. “Alles draait bij dit soort spellen om snelheid, veel geld verdienen en het vergaren van veel materiele luxe. Met onze theatervoorstelling Simmen proberen we het publiek heel subtiel een spiegel voor te houden”. Theater Artemis is sinds 1990 gevestigd in 's-Hertogenbosch. Onder artistieke leiding van regisseur Floor Huygen maakt het gezelschap theater voor alle leeftijden, voor kleine en grote zalen. Alle voorstellingen staan in het teken van een filosofische kernvraag.

 

Boomhut
“Ik vraag me regelmatig af hoe kinderen de wereld van nu ervaren”, vervolgt Heike Wisse. “Gaan ze nog wel eens het bos in om een boomhut te bouwen. Doen ze nog wel echt creatieve spelletjes met elkaar? Natuurlijk, we leven in een andere tijd en ik kan niet beoordelen of deze tijd slechter of beter is voor ze dan vroeger. Ik merk wel dat het leven van tegenwoordig erg snel en vluchtig verloopt. Er is nog maar weinig tijd om echt met elkaar in contact te zijn. Vooral in de slotscène van onze theatervoorstelling laten we zien wat de gevolgen daarvan kunnen zijn. Simmen is een theatervoorstelling voor jong en oud. Kinderen en jongeren zullen het vooral leuk vinden om de figuren en situaties uit hun virtuele wereld te herkennen, maar ook voor volwassenen is de voorstelling interessant. Ze kunnen even een kijkje nemen in de wereld waarin hun kinderen opgroeien”. 4 februari 2008 © Zondags Nieuws - Marjo van Leissel

 

venster slepen
venster slepen

vandaag:
8 sep Woeste Hoogten, rusteloze zielen
Stadsschouwburg, Amsterdam
morgen:
9 sep Woeste Hoogten, rusteloze zielen
Stadsschouwburg, Amsterdam



Verkadefabriek, Den Bosch
Verkadefabriek, Den Bosch
Verkadefabriek, Den Bosch
Het Kruithuis, Groningen

 Follow TheaterArtemis on Twitter

  

ARTEMIS IN MOLDAVIË

"Middagwandelingetje met klas kleurige dametjes, juffertjes en meiden. De vrouwen hier zijn door een ringetje te halen! Wij voelen ons er maar slonzig bij afsteken hoor."


 


 

Voorstellingen Theater Artemis Nieuws Verdieping Beeld & geluid Praktisch Reacties Informeer mij Home